W tym czasie podjęła wielkie Pierre de Lusignan trzyletni zwiedzanie Europy, w której zaprowadził muzyk zespołu, miała wrażeniem, które go tak, że Charles V w Reims 80 franków złota zapłacił za nich. Po powrocie na Cypr Pierre przyniósł francuskich Ars Nova, a później z Ars Subtilior. Francuskich muzyków, może być na Cyprze do ustanowienia dobrych, i tak było miasto Kraków to metropolia z Ars Subtilior.

Janus I. de Lusignan rozwiniętych cypryjskiej muzyki w różnych stylach. Jego córka Anna była po jej małżeństwo z Louisem, Prince of 159-Genewa stronę rękopisu, który wynosi około dwieście polifonicznych święte i świeckie, kompozycje zawarte. Rękopis jest obecnie w Bibliotece Narodowej przechowywane w Turynie.

Kibice sportowi mogą wybierać głównie między tenisem a piłką nożną. Kilka turniejów tenisowych organizowanych corocznie na Cyprze to wydarzenia międzynarodowe. Cypryjczycy to prawdziwi entuzjaści tenisa ziemnego, którzy chętnie oglądają turnieje, i sami je rozgrywają. Nic dziwnego więc, że w obu częściach wyspy większość hoteli trzygwiazdkowych i lepszych posiada własne korty. Ponadto w każdym większym mieście na południu znajduje się kompleks ogólnodostępnych kortów.

Sieć tras dla rowerów i samochodów uzupełniają szlaki piesze, szczególnie liczne na południu, gdzie CTO przygotowało je we współpracy z leśnikami. Najdłuższa piesza wycieczka zajmie najwyżej jeden dzień, ponieważ jak dotąd nie wyznaczono szlaku przebiegającego na całej długości Tróödhos. Zwiedzanie na piechotę bardziej stromych wzgórz Kyrenii to trudniejsze, lecz wykonalne przedsięwzięcie, z tym że należy trzymać się w bezpiecznej odległości od baz wojskowych. Krajobraz gór Kyrenii nie dorównuje jednak urokom Tróödhos, tym bardziej że znaczną część regionu spustoszył wielki pożar, szalejący w tym rejonie w 1995 r.

Republika Cypryjska szczyci się posiadaniem ośrodka sportów zimowych, który stanowi na Bliskim Wschodzie atrakcję dość niezwykłą. Kompleks obejmuje cztery wyciągi narciarskie na północno-wschodnim zboczu góry Olimpos, najwyższego szczytu na Cyprze. Sezon trwa mniej więcej od stycznia do końca marca.

Od 1995 r. cypryjski resort turystyki prowadzi szeroko zakrojoną akcję reklamową, która ma zainteresować jak najwięcej turystów golfem. Aktualnie w centrum uwagi znajdują się pola w Tsádha i Tajemniczej Dolinie w okręgu Páfos, a także Elias niedaleko Limassolu. Większość biur podróży umożliwia uregulowanie z góry opłat za korzystanie z pól golfowych. Zależą one od firmy i pory roku (najtaniej jest w pełni lata).

Z niewiadomych przyczyn Turków cypryjskich bardzo interesuje taekwondo i mimo że świat nie uznaje istnienia państwa północnego Cypru, w tureckiej części wyspy urządza się międzynarodowe turnieje tego koreańskiego sportu walki.

Wystarczy zboczyć z utartych ścieżek turystycznych, by stać się ośrodkiem powszechnego zainteresowania, a oddalając od głównych ulic lub zbliżając się zbytnio do Zielonej Linii, można także ściągnąć na siebie uwagę tureckich żołnierzy, którzy najbardziej podejrzliwie odnoszą się do turystów z aparatami fotograficznymi.

Odnowa miasta, zgodna z założeniami Kompleksowego Planu dla Nikozji, na razie ograniczyła się do częściowego wyłączenia bazarów z ruchu kołowego i stopniowego zasiedlania (choć niekoniecznie renowacji) części okazałych domów w dzielnicy Arabahmet, położonej w pobliżu Zielonej Linii. Żal bierze, gdy pomyśli się, czego można by tu dokonać, mądrze gospodarując odpowiednią ilością funduszy.

Grecy zamieszkują Cypr już od XIII wieku p.n.e. Przez ponad 2 tys. lat wyspa ta znajdowała się pod wpływem kultury greckiej, rzymskiej i bizantyjskiej. W 1191 r. została zajęta przez krzyżowców, co doprowadziło do jej odseparowania od prawosławnej Grecji. W 1570 r. wyspę podbili Turcy. Osiedliła się tam ludność całkowicie odmienna od rdzennej, która szybko się asymilowała i dostosowała do etnicznej struktury wyspy. Turcy nie prowadzili przymusowej ani systematycznej islamizacji zajętego obszaru. Mimo to znaczna część Cypryjczyków przyjmowała tą wiarę, aby nie być postrzegana jako ludność drugiej kategorii. Przez blisko 300 lat panowania Turcy doprowadzili do upadku i częściowego wyludnienia. Spowodowało to niezadowolenie ze strony Greków, którzy w 1821 r. wzniecili powstanie. Turcja w ramach odwetu nakazała powiesić patriarchę Konstantynopola na bramie jego stambulskiego pałacu oraz arcybiskupa na drzewie na rynku w Nikozji. Ponadto zabito 3 biskupów i 400 notabli greckocypryjskich. W wyniku tych działań zaczęła się szerzyć idea przyłączenia Cypru do Grecji, czyli enosis (Meghali Idea).

W czasie trwania wojny turecko-rosyjskiej w latach 1876-1878, rozpoczęła się okupacja brytyjska Cypru. Miała ona na celu uniemożliwienie Rosji umocnienie się na Bałkanach. Wielka Brytania w porozumieniu z Francją chciały uniemożliwić temu mocarstwu przejęcie kontroli nad cieśninami na Morzu Śródziemnym. W wyniku umowy z sułtanem tureckim Wielka Brytania miała przeciwstawić się traktatowi rosyjskiemu z San Stefano. W zamian za to miała dostać pod władanie Cypr. 4 czerwca 1878 r. Anglia i Turcja podpisują tajną konwencję cypryjską, w ramach której ci pierwsi obejmowali Cypr (administrację, obronę), przy jednoczesnym zagwarantowaniu Turcji wolności religijnej oraz płacenie im odszkodowania za utracone dochody z wyspy w wysokości 92 800 funtów rocznie, przy jednoczesnym zastrzeżeniu, że w momencie gdy Rosja odda Turcji tereny podbite w Armenii umowa ta starci ważność.

Przyjeżdżający na Cypr zwracają uwagę, że jest to kraj bardzo egzotyczny, a jednocześnie bliski i znajomy. Wynika to nie tylko z serdeczności i tolerancyjności jego mieszkańców. Na taki właśnie charakter Cypru bardzo wpłynęło jego położenie – od zawsze przecież stanowił ważny punkt komunikacyjny i handlowy, łączący Europę z zachodnią Azją i Afryką Północną. Dlatego cypryjska tradycja łączy w sobie elementy kultur wielu różnych ludów, które przez 9 tysięcy lat tworzyły burzliwe dzieje wyspy. Wyraźnym znakiem historii jest obecna sytuacja Cypru – wyspę i jej stolicę rozdziela na część południową – grecką i północną – turecką linia demarkacyjna.
Choć podzielony, jest Cypr przepięknym krajem; warto odwiedzić obie jego części. Miłośnikom tętniących życiem kurortów przypadnie do gustu zapewne greckie południe, natomiast zwolennicy spokojniejszego wypoczynku mogą wybrać mniej z reguły obleganą część północną.
Wszędzie można korzystać z nowoczesnego zaplecza turystycznego, jednocześnie poznając bogatą, wielowiekową kulturę i przekazywane z pokolenia na pokolenie tradycje.

Wyspa Afrodyty zachwyca nie tylko zwykłych turystów. Przybywają tu również archeologowie z całego świata, którzy dokonują ciągle nowych odkryć, gdyż cypryjska ziemia kryje w sobie jeszcze wiele tajemnic. Także wspaniała przyroda ma wiele do zaoferowania botanikom i zoologom, a malownicze krajobrazy kuszą fotografów.

Ważny jest choćby stosowny strój przy zwiedzaniu obiektów sakralnych (w tym meczetów) – ramiona i kolana powinny być zakryte. Wiele świątyń prowadzi wypożyczalnie odpowiednich okryć i może się zdarzyć, że osoba, która zlekceważy nakaz, nie zostanie wpuszczona.
Odwiedzając meczet, należy też koniecznie zdjąć buty przy wejściu. Choć tolerancyjnych cypryjskich muzułmanów cieszy zainteresowanie ich kulturą, aby się nie narazić, najlepiej unikać zwiedzania meczetów w porach nabożeństw i modlitw.

Jeżeli chcemy zaskarbić sobie życzliwość gospodarzy, pamiętajmy o wręczaniu niewielkich napiwków za drobne usługi, jak sprzątanie pokoju, wniesienie bagażu, obsługę kelnerską (tu przyjęło się dawanie napiwku w wysokości 10% sumy rachunku) itp.

Do cypryjskich obyczajów należy również bardzo późne spożywanie obfitych kolacji, dlatego restauracje często otwierane są o godzinie 20.

Nienawykli do śródziemnomorskiego temperamentu zapewne zwrócą uwagę na to, że rozmowom Cypryjczyków często towarzyszą podniesione głosy i ożywiona gestykulacja. Taka wyrazista ekspresja jest na wyspie normalnym elementem komunikowania się i należy przyzwyczaić się do niej.

Będąc na południu Cypru, raczej nie należy mówić o wyprawach na północ, ponieważ wielu Cypryjczyków ich nie popiera. Nie nazywajmy też tamtych terenów Cyprem tureckim lub Turcją; lepiej jest używać określeń â��północâ��, â��północny Cyprâ�� lub â��tereny okupowaneâ��.

Cypr leży w strefie czasowej GMT+2.

Numer kierunkowy do części południowej to +357, a do części północnej +90 392. W przypadku rozmów zagranicznych najbardziej opłaca się zakup karty telefonicznej (koszt 3 CYP do 10 CYP) i dzwonienie z publicznych automatów, ponieważ hotele pobierają spore prowizje za zamawiane rozmowy. Dzwoniąc do Polski na numer stacjonarny, należy wykręcić 0048, potem numer kierunkowy bez początkowego zera, a następnie numer abonenta. Telefony do Polski na koszt abonenta wykonujemy przez numer 08 090 048.

Językami urzędowymi są grecki i turecki, ale praktycznie wszyscy mówią również po angielsku. W niektórych hotelach można porozumieć się też w języku niemieckim, a ostatnio – rosyjskim.

Walutą Republiki Cypryjskiej jest funt cypryjski (1 CYP = 100 centów). Można ją zakupić i sprzedać tylko na terenie Cypru. Banknot o największym nominale to 20 funtów cypryjskich. Natomiast z początkiem 2008 roku cypryjski bank centralny zamierza przejść na euro.
W północnej części wyspy walutą obiegową jest turecka lira (1 YTL = 100 kuruszy).
Walutę można wymienić w każdym banku, w większości hoteli oraz w punktach wymiany na lotniskach i w portach (otwarte całą dobę). Przy wymianie należy okazać paszport oraz opłacić marżę w wysokości 1%, a przy wymianie kwoty większej niż 500 CYP – również potwierdzenie pobrania pieniędzy z banku
Godziny otwarcia banków (w części południowej):
Wrzesień: poniedziałek 8:15 – 13. 00, 15:15 – 16.45; wtorek – piątek 8:15 – 13:00
Październik – kwiecień: poniedziałek 08:30 – 13:00, 15.15 – 16.45; wtorek – piątek 8:30 – 13:00
Maj – sierpień: poniedziałek – piątek 8:15 – 13:00